ผู้เขียน หัวข้อ: Rec-1430 ทำอย่างไรถึงจะไม่ตกนรก  (อ่าน 1992 ครั้ง)

thanapanyo

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 4368
    • ดูรายละเอียด
Rec-1430 ทำอย่างไรถึงจะไม่ตกนรก
« เมื่อ: ตุลาคม 09, 2015, 06:36:04 am »




ธรรมะจากพระพุทธเจ้า วันที่ 9 ตุลาคม 2558
ตอนที่ 60 **ห้ามทำบาปอะไรบ้าง ถึงจะไม่ตกนรก**
+ +
เมื่อพระยาธรรมิกราชได้เข้าเฝ้านอบน้อมต่อองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ได้ทูลถามคำถาม ::
“ต้องห้ามทำบาปอะไรบ้าง จะได้ไม่ตกนรก ? “
พระพุทธองค์ได้ทรงเมตตาแสดงธรรมตอบ ดังนี้ว่า…
- - - -
พระยาธรรมเอ๋ย.. การที่เราทำบาป ไม่ว่าจะเป็นบาปอะไรก็ตาม หากเราทำมาก ทำด้วยการเจตนา จงใจที่จะทำ นั้นย่อมส่งผลให้เราตกนรกได้
ใครที่ทำผิดศีลตั้งแต่ศีลข้อที่ 1 จนถึงข้อที่ 5 นั้น ก็มีสิทธิ์ที่จะตกนรกกันทั้งหมดเลย
แต่จะตกไปสู่นรกหรือไม่นั้น ก็…
/ ขึ้นอยู่กับว่า ทำผิดมาก หรือว่าผิดน้อย
/ ขึ้นอยู่กับว่า เจตนาหรือไม่เจตนา
/ ขึ้นอยู่กับว่า รู้จักปรับปรุง ปรับเปลี่ยนตน ประพฤติดี กระทำดี กลับคืนหรือเปล่า
ถ้าหากว่า เราทำผิดในศีล 5 ข้อใดข้อหนึ่ง แต่แล้วเรารู้สึกสำนึกผิด เลยปรับปรุง ปรับเปลี่ยนใหม่ ทำตนใหม่
-- เราก็ไม่ตกนรก--
แต่ถ้าเกิดว่าเรายังคงทำอยู่อย่างนั้น /เป็นอยู่อย่างนั้นจนตาย--ยังไงก็ต้องตกนรก..พระยาธรรมเอ๋ย
การที่เราทำบาปใด จะตกนรกนั้น
**ข้อที่ 1-- คือฆ่า
การฆ่าจะทำให้เราตกนรก ลูกเอ๋ย.. ไม่ว่าจะฆ่าพ่อ ฆ่าแม่ ฆ่าบุคคลผู้อื่น คนที่เกลียด คนที่เป็นศัตรูกัน จะสั่งฆ่า จะฆ่าสัตว์ ฆ่าอะไรก็ตาม..ลูกเอ๋ย
หากว่าเราฆ่าด้วยความจงใจ เจตนา อาฆาตจองเวร ฆ่าเพื่อที่จะได้ประโยชน์จากสิ่งนั้นมา-- สิ่งทั้งหลายเหล่านี้ส่งผลให้ตกนรกแน่นอน..ลูกเอ๋ย
ฉะนั้น หากว่าลูกปรารถนาจะไม่ต้องตกนรก ก็หยุดการฆ่าสัตว์ซะไม่ว่าจะเป็นการฆ่าสัตว์ด้วยรูปแบบใด สาเหตุใด หากว่ามีการฆ่าที่มากๆ เช่นโรงฆ่าสัตว์ ที่จะไปค้าขาย ฆ่าเพื่อนำมาค้าขายทุกวัน หรือฆ่าสัตว์ตัวนั้น เพราะโกรธมันมาก ทรมานมันไปอย่างนั้น-- สิ่งทั้งหลายเหล่านี้จะเป็นเหตุให้ตกนรกแน่นอน..ลูกเอ๋ย
แต่ถ้าเกิดว่าเรา สำนึกดีก่อน ประพฤติดีก่อน ทำดีก่อน.. ก็มีโอกาสที่จะผ่อนหนักเป็นเบา อย่างน้อยก็ให้ชดใช้กรรมก่อนตาย ให้ทุกข์ให้ทรมาน และทุกอย่างจะผ่อนได้หรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับ”กรรมหนัก หรือเบา”
**ศีลข้อที่ 2--หากเราละเมิด กระทำไปแล้ว ก็ต้องตกนรกอีก คือ “การลักเล็กขโมยน้อย” หยิบฉวยเอาของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง สร้างความเดือดร้อนให้ผู้อื่น สร้างความเดือดร้อนให้สังคม ตนไม่รู้จักแสวงหา มีแต่ไปขโมยเอาของคนนั้นบ้าง ของคนนี้บ้าง-- การกระทำอันนี้เป็นอีกการกระทำหนึ่งที่จะส่งผลให้ตกนรก เพราะเป็นการเบียดเบียนผู้อื่นอย่างชัดเจน **
พระยาธรรมเอ๋ย.. กรรมอันนี้ ข้อนี้ ถ้าทำหนัก /ทำมาก ก็จะตกนรกได้เหมือนกัน แต่ถ้าเกิดว่าเรารู้ทัน /แก้ไขทัน ชดใช้กรรมไปในชาติปัจจุบัน และกรรมที่ทำนั้นเล็กน้อย-- ก็จะมีโอกาสที่จะหลุดจากการตกนรกได้เหมือนกัน
**ศีลข้อ 3-- ผิดลูก ผิดเมียชาวบ้าน มีสามีอยู่แล้วก็มีสามีเพิ่มขึ้นมาอีก ทำความเดือดร้อนให้กับครอบครัว สร้างความร้าวฉาน แตกแยกให้กับครอบครัวตนและครอบครัวผู้อื่น เพราะหลงอยู่ในกามคุณ กามารมณ์ต่างๆทั้งหลาย จึงทำให้ก่อเกิดกรรม ก่อเกิดโทษขึ้นมา ทิ้งภรรยาบ้าง ทิ้งสามี ทิ้งลูกบ้าง ให้พ่อให้แม่ ให้ปู่ให้ย่าต้องมาพลอยเดือดร้อนลูกหลานต้องมาเป็นเด็กกำพร้า ไม่มีใครดูแล
ละทิ้งต่อหน้าที่ตน สร้างความเดือดร้อนวุ่นวายให้กับสังคม ทำความเดือดร้อนให้กับครอบครัวตนและผู้อื่น ก็ตกนรกเหมือนกัน..ลูกเอ๋ย
-- ศีลข้อ 3 ถ้าใครผิด ก็ตกนรกเช่นเดียวกัน--
**ศีลข้อ 4-- การพูดโกหก หากว่าเราเป็นคนที่ชอบพูดโกหก ไร้สาระ เอาเรื่องนั้นมาใส่เรื่องนี้ ปั้นน้ำเป็นตัว..
เรื่องไม่เป็นเรื่อง ก็ทำให้มันเป็นเรื่อง ปั่นหัวคนนั้นที คนนี้ที
ไปหลอกเอาทรัพย์สินสมบัติ หลอกลวง โกหก-- ก็จะทำให้ตกนรกได้เช่นเดียวกัน
-- กรรมทั้งหลายเหล่านี้ หากเราได้ก่อได้ทำไปแล้วลูกเอ๋ย.. ก็จะส่งผลให้เราตกนรกได้ --
**ศีลข้อ 5-- การดื่มสุรา ของมึนเมาต่างๆ หากว่าเรานี้ดื่มสุราเข้าไป ทำร้ายร่างกายตนไม่พอ ยังเบียดเบียนทรัพย์สิน ข้าวของเงินทอง นำไปซื้อไปจ่ายสิ่งที่ไม่จำเป็นมาดื่มมากิน กินไปแล้วไม่มีสติ --พอไม่มีสติก็สร้างความเดือดร้อนให้กับบุคคลผู้อื่น คนในครอบครัวบ้าง / นอกครอบครัวบ้าง
บางคนเมาสุรา ไม่มีสติ /ไม่มีปัญญาแล้ว.. ก็เลยไปฆ่าผู้อื่นบ้าง ข่มขืนผู้อื่นบ้าง สร้างกรรมเยอะแยะมากมาย ลูกเอ๋ย.. จึงต้องตกนรกอีก เพราะตนได้เกิดมาเป็นคนแล้ว แต่กลับเอากายของตน /สิ่งที่ตนมีอยู่นี้ไปสร้างกรรม ทำความชั่ว ..ก็เลยตกนรกไป
พระยาธรรมเอ๋ย.. ทั้งหมดที่กล่าวมานี้แหละลูก เป็นบาปที่ห้ามทำ เป็นบาปที่ทำแล้วจะตกนรก
พระยาธรรมเอ๋ย.. สิ่งทั้งหลายที่กล่าวมา หากลูกนั้นไม่ต้องการจะตกนรก.. ลูกทั้งหลายก็จงอย่าทำ !!
หากลูกเคยทำผิดพลาดมาแล้ว เกมส์ชีวิตของลูกยังไม่จบ-- ลูกยังมีโอกาสที่จะปรับเปลี่ยน ปรับปรุงตน เริ่มต้นใหม่
ทำความดีแก้ไข ขอขมากรรมอย่างแท้จริง แล้วลูกก็จะเปลี่ยนด้วยการชดใช้กรรม โดยการอาจจะทุกข์ใจ เจอปัญหามากมาย อาจจะเจ็บป่วยในกายก่อนตาย ชดใช้ให้มันหมดไป-- จะได้ไม่ต้องไปตกนรก ไปทุกข์ทรมาน เกิดเป็นเปรต อสุรกาย
แต่กรรมทั้งหลาย จะสลายได้มาก-น้อยแค่ไหน- ขึ้นอยู่กับกรรมเบาขนาดไหน // ความตั้งใจสลายของเรามีมากน้อยแค่ไหน...
แต่ถ้าเกิดว่าเป็นกรรมที่ฆ่าพ่อ ฆ่าแม่ ฆ่าคน กรรมเหล่านี้ต่อให้ลูกนั้นจะทำความดีมากแค่ไหนก็ตาม *มันเป็นกรรมที่หนัก*-- ไม่สามารถชดใช้ได้.. ยังไงๆก็ต้องตกนรก
-- แต่ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็ดีกว่า ทำชั่วแล้วก็ไม่เคยสำนึกเลย ยังไงก็ยังดีกว่าไม่ทำความดีเลย.. ลูกเอ๋ย
ฉะนั้น ลูกทุกๆคน ให้จงปรับเปลี่ยน ปรับปรุงใหม่ อย่าไปทำเลยลูกเอ๋ย..
- ในสิ่งที่จะทำให้ตนนั้นพลอยตกนรกไป
- ในสิ่งที่จะทำให้ตนนั้น ต้องเป็นทุกข์ทรมาน เดือดร้อนในภายหลัง
... คนเราที่เกิดมาทุกคน ย่อมมีการผิดพลาดได้ / ย่อมมีการทำผิด
ฉะนั้น ลูกเอ๋ย.. รู้ว่าผิดแล้ว ก็จงปรับปรุง ปรับเปลี่ยน แก้ไขซะ จะได้ไม่ผิด จะได้ไม่ต้องไปชดใช้กรรมอยู่ในนรก
และกล่าวถึงผู้ที่เป็นนักบวชก็เช่นเดียวกัน
หากใครที่เป็นนักบวช และรู้ผิดชอบชั่วดีหมด รู้ว่าตนอยู่ในศีลของนักบวช-- ก็ยังไปประพฤติศีล
ข้อสำคัญ คือ ผิดศีลหนักๆ-- ก็อาจจะลงนรกได้เช่นเดียวกัน
ฉะนั้น จงศึกษาเรียนรู้ในกรอบของการเป็นนักบวชให้ดี จะได้ไม่ตกนรก
บางทีเราอาจจะไปผิดพลาดเล็กน้อย ผิดพลาดเรื่องนั้นเรื่องนี้ ไปกระทำปรามาสเบียดเบียนต่อพระพุทธศาสนา ด้วยคำพูดของเรา การสอนของเรา ด้วยการว่าผู้อื่นหรือเพ่งโทษผู้อื่นจนเกิดเป็นเรื่องเป็นราวใหญ่โต ด้วยการกระทำของเรานั้น ก็เสี่ยงต่อการตกนรก..ลูกเอ๋ย
*ศาสนา* นั้นเป็นเรื่องละเอียดอ่อน หากเราไม่รู้แจ้ง เข้าใจจริง-- จงอย่าสั่งสอนบุคคลผู้อื่นให้เป็นเช่นนั้นเช่นนี้เลย
และจงอย่าเอาความรู้ที่รู้ไม่จริงของตนนั้น- ไปป่าวประกาศ เพราะจะเป็นสิ่งที่ทำลายศาสนา และจะทำให้ตนตกนรกได้
ผู้ที่เป็นนักบวชแล้ว ก็ควรจะมีสติ มีปัญญา ระลึกรู้ในการประพฤติ การกระทำของตน จึงจะไม่เสี่ยงต่อการตกนรก
นักบวชที่ทำบาป และส่งผลให้ตกนรกนั้น ก็คือ นักบวชที่มีความประพฤติไม่ดี คือ
- บวชแล้วก็ยังไปยุ่ง ไปข้องไปเกี่ยวกับสีกาบ้าง ไปทำในสิ่งที่ไม่ใช่นักบวชควรทำ
- นักบวชไปลักเล็กขโมยน้อย หยิบฉวยเอาของผู้อื่นบ้าง.. สิ่งเหล่านี้ คือ สิ่งที่จะทำให้ตกนรก
- เป็นนักบวชแล้วก็ยังทุบข้าวทุบของ ยังด่าทอผู้อื่นอย่างรุนแรง ยังทำร้ายข้าวของอยู่ ..สิ่งเหล่านี้ ก็จะส่งผลให้ตกนรก
- เป็นนักบวชแล้ว ก็สอนสั่งผู้อื่นไปในทางผิดๆ ตามความรู้ผิดๆของตน ไปกล่าว ไปเพ่งโทษบุคคลผู้อื่น ผู้ที่มีศีลมากกว่า ผู้ที่รู้ถูกต้องอย่างชัดเจนมากกว่า-- ปรามาสต่อผู้อื่นก็จะส่งผลให้ตกนรก
-- แต่สิ่งทั้งหลายเหล่านี้ ก็อยู่ในการสำรวมกาย วาจา และใจ--
ฉะนั้น เราเป็นนักบวชแล้ว หากไม่ปรารถนาที่จะตกนรก ก็ให้จงรักษาความเป็นนักบวชของตนเอาไว้ สำรวมเอาไว้ และอย่าไปทำในสิ่งที่จะเป็นเหตุให้ตนต้องตกนรก ลูกเอ๋ย.. เพราะว่าเราออกบวชมา ก็”เพื่อบำเพ็ญหาทางพ้นทุกข์”
จงละ จงเลิก ต่อการทำสิ่งไม่ดีนั้นเสีย
-- *ความรัก โลภ โกรธ หลง* จงละ จงเลิกเสีย จะได้ไม่นำพาให้ตนต้องตกนรก --
สาธุ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤษภาคม 07, 2018, 10:00:19 am โดย thanapanyo »